پایان راند اول ...

سلام فسقلی ِ مامان 

خوبی عزیزدردونه خونه ما ؟

وقتی مامان حالش بد میشه اذیت که نمیشی ، هان ؟ ...

سفت مامان رو بچسب حسابی هم به خودت برس

جمعه دوم اسفند ماهِ 1392 شما 90 روزه شدی ... این ینی ما سه ماهه اولِ بارداری رو با لطف و کمک خدا پشت سر گذاشتیم ... و همه اینا ینی پایان ِ راند ِ اول 

خیلی خوشحالم که هستی ...

وخیلی خدا رو سپاسگزارم به خاطر هدیه ی ارزشمندی مثل شما ، عزیزکم ...

راستی قراره که فردا جواب آزمایش غربالگری رو بگیرم ...

دعا کن مشکلی نباشه که من سخت بهت وابسته شدم ...

خدای خوبم ؛

ممنون که تا اینجا هوامونو داشتی و تنهامون نزاشتی ...

ازت میخوام که بازم هوامونو داشته باشی و تا آخر این مسیر سخت تنهامون نزاری ...

خدایا! فرشته ای که به ما به امانت دادی بمون ببخش و در پناه لطف و محبتت برامون حفظ کن ...

خدای خوبم ؛

همه فرشته های توی راه رو صحیح و سالم به آغوش مامان و باباهاشون بیار ...